Rozliczenia międzyokresowe bierne należą do opisanych już na naszym blogu międzyokresowych rozliczeń kosztów. Ich prowadzenie jest częścią rachunkowości danego podmiotu gospodarczego. W tym wpisie wyjaśniamy, jak wyszczególnianie są tego typu koszty i jak wygląda ich rozliczanie.

2 typy kosztów międzyokresowych

Zacznijmy od krótkiego przypomnienia podziału rozliczeń kosztów międzyokresowych. Wyróżnia się w nich rozliczenia międzyokresowe:

  • czynne – dotyczące przyszłych okresów rozliczeniowych i podlegające rozliczeniu w czasie, kiedy uzyskano odpowiadający mu przychód,
  • bierne – dotyczące bieżącego okresy rozliczeniowego i uwzględniające koszty wykonanych usług oraz świadczeń, które nie zostały jednak jeszcze faktycznie poniesione, ale zostaną poniesione w przyszłości.

Ze względu na to, że rozliczeniom czynnym poświęciliśmy osobny, szczegółowy wpis, przejdziemy od razu do scharakteryzowania rozliczeń międzyokresowych biernych.

Zgodnie z Krajowym Standardem Rachunkowości

Krajowy Standard Rachunkowości w komunikacie 6. wyjaśnia, że rozliczenia międzyokresowe typu biernego są rezerwami bezpośrednio związanymi z działalnością operacyjną danego podmiotu, przez co rozumie się: wytwarzanie, sprzedaż i fazę posprzedażową, a także kwestie ogólne związane z zarządzaniem. Rezerwy te przeznaczane są więc na pokrycie przewidywanych wydatków.

Co zalicza się do rozliczeń międzyokresowych biernych

Ustawa o rachunkowości stanowi, że rozliczenia międzyokresowe bierne mogą być dokonywane do wysokości prawdopodobnych zobowiązań, które obejmują:

  • świadczenia, które kontrahenci danego podmiotu wykonali na jego rzecz; kwota zobowiązania nie jest znana (ponieważ nie ma jeszcze potwierdzającej ją faktury), ale można ją w wiarygodny sposób oszacować;
  • świadczenia na rzecz pracowników i osób niezależnych; ich kwotę można oszacować, choć nie jest znany termin powstania zobowiązania na rzecz tych osób; do kategorii tej należy zaliczyć należności z tytułu gwarancji i rękojmi dotyczące produktów przeznaczonych do długotrwałego użytku.

Zasadą jest, by ustalać wysokość zobowiązań na tle wewnętrznych statystyk, a także zwyczajów handlowych oraz badań rynku. Przywołajmy teraz przykłady rozliczeń międzyokresowych biernych:

  • koszty planowanych remontów,
  • koszty prowadzonych napraw,
  • przewidywane dla danego okresu koszty zużycia energii,
  • premie dla pracowników przewidziane na koniec danego okresu.

Przygotowując bierne rozliczenia, należy mieć na uwadze to, że powinny one odpowiadać wielkości spożytkowanych świadczeń. Ważne jest również, że zmniejszają one koszty dopiero na koniec okresu sprawozdawczego, w którym je odnotowano.

obowiązki biegłego rewidenta

Sposób ujmowania rozliczeń biernych

Ten typ rozliczeń w zakładowym planie kont ujmowany jest na koncie 64-1: „Bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów”.

Zgodnie z ustawą o rachunkowości, w sprawozdaniu finansowym bierne rozliczenia międzyokresowe, podobnie jak rozliczenia czynne, należy podzielić na krótko- i długoterminowe, przyjmując jako kryterium czasowe okres dwunastu miesięcy, rozpoczynający się od dnia bilansu. Przepisy wymagają, by rozliczenia długoterminowe bierne były wykazywane z uwzględnieniem wartości pieniądza w czasie, a więc w postaci wartości zdyskontowanej.
*
Zapraszamy także do zapoznania się ze szczegółowymi informacjami o rozliczeniach międzyokresowych czynnych, którym poświeciliśmy poprzedni wpis na naszym blogu.